Home > Geen categorie > Schaatser van de maand Augustus: Bob Vink

Schaatser van de maand Augustus: Bob Vink

Ongeveer zestig jaar geleden verhuisde ons gezin van Oosthuizen naar Landsmeer. Mijn ouders werden hier lid van ijsclub HGI. Dat lidmaatschap sluimerde jaren door, want er waren winters dat er geen ijs op de sloten kwam. Was dat wel het geval, dan kon je op de Dekkersloot terecht. Deze lag achter de huidige supermarkt van Deen. Die baan was ’s avonds verlicht, zodat de mensen dan ook konden rijden. Van kunstijs was toen nog geen sprake. Als je dan in een winter een tocht wilde rijden, dan kon je tegen gereduceerd tarief meedoen en kreeg je later je medaille thuis gestuurd. Vooral in de beruchte winter van 62/63 reed ik veel medailles bij elkaar. In de jaren 70 leerde ik Nel kennen en kwam in Amsterdam te wonen. Dat duurde een paar jaar totdat we in 1977 een woning betrokken op de Meervalweg. Uiteraard werden we weer lid van HGI en toen is het balletje gaan rollen. Schaatsen op de Jaap Edenbaan en ’s zomers fietsen bij Le Champion. Als er ijswinters kwamen reden we weer vanouds tochten. In 1980 of 81, dat weet ik niet precies, kwam ik via Geert Houwer en Jelle Attema bij de activiteiten van de club terecht. Er werd een nieuw clubhuis gebouwd, sloot en slobrace, touwtrekken en fietstochten uitgezet in het kader van de sportweek. Bij de trainingsgroep heb ik onder leiding van Ron Nooitgedacht gereden. Op een gegeven moment reed ik marathons op C niveau en drie maal de Elfstedentocht. Met Nel ben ik jaren jurylid geweest. Artikelen geschreven voor het clubblad, recreanten en het jeugdschaatsen begeleid. Geruime tijd was ik actief voor de club, totdat ik in de Vut kwam, toen ben ik gaan afbouwen. Vandaag de dag ben ik niet meer zo in de weer voor HGI, jongeren moeten het overnemen vind ik. Nieuwe mensen, vers bloed, nieuwe ideeën. Uiteraard blijf ik lid. Trainen doe ik nog steeds, zij het individueler. Als het weer serieus gaat vriezen kom ik natuurlijk graag weer als “ijsmeester” opdraven om het ijs te proberen. Bloed kruipt waar het niet gaan kan. Helaas zijn de afgelopen winters niet erg koud geweest, maar het kan ineens weer gebeuren dat er natuurijs komt en dan begint de molen te draaien en kan de club altijd een beroep op mij doen.