Home > Geen categorie > Marathonoverwinning Sybille Mulder

Marathonoverwinning Sybille Mulder

Op de laatste marathonavond van de Amsterdamse baancompetitie van 2016 stonden er drie wedstrijden gepland. Twee groepen Masters en een Damespeloton met ruim 20 dames. Namens Hard Gaat Ie reden Hayo van der Werf en Werner Rem bij de Masters 2 en startte Sybille Mulder bij de dames.

Met een licht regenbuitje en zelfs een wak in het ijs was het natuurijsgevoel ruimschoots aanwezig bij de start van de wedstrijd. Dit was de derde wedstrijd van de competitie, de eerste twee wedstrijden was Sybille goed voorin geĆ«indigd. Het werd een levendige wedstrijd waarbij Sybille wel direct voelde dat haar enkel nog niet geheel blessurevrij was. Vandaar dat Sybille in het begin van de wedstrijd achterin haar rondjes meereed. Het peloton bleef de hele wedstrijd compact rijden en met nog zo’n 10 ronden te gaan maakte Sybille een wat ongelukkige manoeuvre waardoor ze met een fraaie buikschuiver in de kussens belandde.

Al vloekend en boos op zichzelf zette Sybille de achtervolging in en wist met nog drie rondjes te gaan aan te sluiten bij het peloton, net op het moment dat de finale begon. Haar enkel had zich in deze periode dus goed gehouden. In de finale is het altijd lastig om nog een goede positie aan de binnenkant van de baan te bemachtigen vandaar dat Sybille – in de zogenaamde tweede lijn – de aanval inzette. Dat resulteerde uiteindelijk in de overwinning en bloemen en een uiteindelijke derde plaats in het klassement. Maar wellicht zat de grootste winst wel in het feit dat haar enkel zich zo goed heeft gehouden en dat ze dus weer volledig fit is voor de volgende wedstrijd. Dan gaat ze natuurlijk graag de strijd aan op jacht naar de koppositie in de competitie.

Na deze dames wedstrijd was het de beurt aan de mannen van de Masters 2. Hier stonden zo’n 50 mannen aan de start. Na de loze ronde gaat het even rustig, het ijs is matig en voelt aan als schuurpapier, maar al snel proberen er rijders uit het peloton weg te rijden. Ze krijgen geen ruimte, het peloton versnelt mee. Nog een paar keer ontsnappen er mannen vooruit, maar niemand kan lang wegblijven zodat het uitdraait op een massasprint. Werner kan de gehele rit het wisselende tempo goed volgen en voorin blijven, maar kent blijkbaar niet het trucje om genoeg vooraan te rijden in de finale. Zodoende weet hij in de laatste ronde nog wel een man of 10 te verschalken. Hayo kent dat trucje beter een eindigt op een mooie 9e plaats, en Werner pakt de 16e plek.